پس از رحلت آیت‌الله بروجردی به مدت یک هفته، خدمت امام در امامزاده قاسم‌ بودیم. ایشان اظهار می‌کردند: «نظر من که اصرار داشتم آیت‌الله بروجردی به قم بیاید‌ این بود که قبل از آمدن ایشان دو سه تا از آقایان نظیر آیت‌الله خوانساری ـ آیت‌الله‌ حجت و آیت‌الله صدر بودند، ولی یک شاخصی که قدرتی برای روحانیت محسوب‌ شود، وجود نداشت. گذشته از اینها آن جامعیتی که آیت‌الله بروجردی داشتند در بقیه‌ نبود، چون ایشان روحیه‌ای داشتند که می‌توانستند بر این زمامدارها حکومت کنند. یک‌ روز بختیار آمده بود آنجا، علما هم ردیف نشسته بودند؛ بختیار روی یک پله نشسته و‌ پایش را دراز کرده بود. مرحوم آیت‌الله بروجردی به او فرمودند: «در محضر علما مودب‌ بنشین.» این روحیه در دیگر آقایان به این صورت نبود». و در مورد یکی از آقایان می‌گفتند: «ایشان اصلاً از یک پاسبان کناره‌گیری می‌کند،‌ چه رسد به اینکه بخواهد بر یک دولتی حکومت کند و چون این روحیه در مرحوم آیت‌الله‌ بروجردی بود من فشار آوردم ایشان از قدرتشان استفاده کنند تا حکومت اسلامی‌ تشکیل بشود، تا بتوانیم رژیم را سرکوب و یا لااقل کنترل کنیم».