

وقتی خواهر هیجده سالهام فرزندی هفت ماهه در شکم داشت و با مرگ دست و پنجه نرم میکرد و اطباء اتفاق نظر کرده بودند که تنها یا مادر و یا طفل را میتوان نجات داد و حیات هر دو ممکن نیست. یا باید از طفل گذشت تا مادر زنده بماند یا به فوت مادر رضا داد و فرزند را زندگی و حیات بخشید. از امام خواسته شد که رضایت دهد برای نجات مادر، طفل را قربانی کنند. با ملامت فرمودند: «من این حق را ندارم که چون به فرزندم علاقهمندم، موجب مرگ موجود دیگری گردم چون هر دو بنده خدا و موجود زنده هستند.» همین ایمان و اخلاص امام سبب شد خداوند هم مادر و هم فرزند را زنده نگهدارد. . زهرا مصطفوی – ویژه نامه روزنامه اطلاعات – 14 / 3 / 69. از نزدیکان امام نقل شده است که در این هنگام سختترین حالات روحی را در امام به واسطۀ عاطفه شدیدشان شاهد بودهاند چون هر لحظه امکان مرگ فرزندشان میرفت. و بر همین اساس بود که دستور فرمودند برای سلامت ایشان ختم امن یجیب گرفته شود.