در موارد متعددى افراد نامه مى‌نوشتند که مثلا فلان مبلغ را از شخص فلانى طلبکارم چون او نمى‌تواند بدهى خود را پرداخت کند اجازه فرمایید بابت بدهى وجوه شرعیه‌ام حساب کنم و از او نگیرم. در این مواقع امام مى‌فرمودند: اگر شخص بدهکار نمى‌تواند بدهى خود را پرداخت کند، حق مطالبه نیست تا طلبکار بتواند به حساب بدهى شرعى طلب خود را اسقاط کند؛ اما اگر بدهکار مى‌تواند بدهى خود را پرداخت کند ولى چون فقیر است براى او مشکل است پول مجددى به عنوان وجوهات بدهد، به او اجازه مى‌دادند این طلب را بابت وجوهات خود حساب کند. . همان؛ ص 80.