على نوه امام خیلى به ایشان علاقه داشت و گاه دو سه ساعت در حضور امام‌مى‌ماند و بازى مى‌کرد و امام هم به او چیزى نمى‌گفتند. گاهى هم احساس بى‌تابى مى‌کرد و مى‌گفت مى‌خواهم بروم و مى‌رفت. امام به من مى‌فرمودند: «به او کارى نداشته باش بگذار تا هر وقت مى‌خواهد بماند و هر وقت دلش مى‌خواهد برود». به دلیل علاقه‌اى که به على داشتند هیچ وقت به او تحمیل نمى‌کردند که پیش ایشان بماند. . جعفرى، عیسى؛ مصاحبه مولف.