عنوان :
...
کتاب :
...
منبع :
...
تاریخ :
...
گوینده :
...
مکان :
...
یک روز در فصل پاییز مرحوم حاج آقا مصطفی را دیدم که یک عبای کهنه رَشتی را به دوش انداخته است با شوخی به او گفتم این عبا را از کهنه‌فروشی خریده‌ای؟ گفت این عبا مال یکی از رفقای رشتی است (آن مرد همسایه ایشان بود) من دیدم هوا خیلی سرد شده و من هم عبای زمستانی ندارم این عبا را از او عاریه گرفتم بعد به من گفت فلانی آیا نمی‌یابست همه ما جمع شویم و یک امیرالمومنین ثانی ـ منظور مرحوم حاج آقا مصطفی این بود كه امام مانند رفتار جدش علی(ع) با برادر خودش عقیل - هیچ فرقی بین او و سایر طلاب در پرداخت شهریه نمی‌گذارد لذا او با اینكه فرزند امام است پول تهیه یك عبای زمستانی را ندارد و ناچار می‌شود از همسایه‌اش آن را امانت بگیرد. بتراشیم؟ ـ آیت‌الله محمدی گیلانی.
عنوان :
این عبا را عاریه کردم
کتاب :
برداشتهایی از سیره امام خمینی (حالات معنوی) (۳) صفحه ۳۲۴