

بعضی از شبها ما به خاطر مراقبت خاص قلبی امام خدمت ایشان میرسیدیم یک شب حدود ساعت سه و نیم بامداد بود که خدمتشان رسیدیم، دیدیم در اطاق خودشان نیستند. از اطاق بیرون آمدم و فردی از اهل بیت امام را صدا زدم و گفتم: شما بیشتر به اطاقهای منزل وارد هستید وارسی کنید ببینید امام کجا هستند. ایشان هم تک تک اطاقها را جستجو کرد و آمد گفت امام نیستند. ما بیشتر تعجب کردیم و گفتیم مگر ممکن است امام در منزل نباشند. حتماً هستند و شما ندیدهاید او هم با اطمینان میگفت من همه جا را به دقت گشتهام و اثری از امام ندیدهام. من ناچار شدم خانم دیگری از اهل بیت را صدا زدم او هم رفت و به دقت بررسی کرد و همان جواب را داد که امام تشریف ندارند. حتی دستشویی را هم دید. این قضیه برای ما خیلی تعجب آور بود و قدری هم خوف در من پیدا شد که پس در این وقت نیمه شب امام کجا هستند. خواستم به حاج احمد آقا جریان را بگویم گفتند ایشان قم است. نگرانی من بیشتر شد. برای مرتبه چهارم باز به آن فرد اولی که بعد از من همه جا را وارسی کرده بود گفتم برو خوب جستجو کن. ایشان هم رفت و در کمال تعجب دید که امام لب تختشان نشستهاند. قضیه را به من خبر داد وقتی شتابزده خدمتشان رسیدم در حال تبسم بودند و این قضیه هنوز برای ما مبهم مانده است که در آن لحظات و دقایق امام کجا تشریف داشتند. ـ دكتر پورمقدس فصل صبر - ص 212.