اوایلی که امام در نجف تشریف داشتند یک روز افراد بیتشان را خواستند و‌ فرمودند: «بزرگترین خواهشی که من از شما دارم این است که متوجه باشید، کسانی که‌ دور و بر من هستند و به منزل من رفت و آمد می‌کنند این را باید متوجه باشند که‌ هیچ‌گاه عاطفه‌شان مقدّم بر دینشان نباشد و من از شما خواهش می‌کنم که در زندگی‌ همیشه دینتان را بر عاطفه‌تان مقدّم بدارید.» و این یکی از جملات تاریخ و بزرگ‌ ایشان بود.