

روزی برای تأمین نور کافی و مناسبت فیلمبرداری از برخی از ملاقاتهای رسمی یا برنامههایی نظیر پیام نوروزی که در اتاق کار امام انجام میشد، سه نقطه از گچ سقف اتاق را به مساحت 5×5 سانتیمتر زیر تیر آهنها را تراشیده بودند و میخواستند نورافکنها را به آن نقاط جوش دهند. هنگامی که صبح طبق معمول خدمت امام مشرف شدیم قبل از هر چیز با لحن خشن و تند و قیافهای ناراحت و مضطرب فرمودند: «این چیست؟ چرا این کار را کردهاند؟» به عرض رسید برای تأمین نور فیلمبرداری است. بعد از لحظهای تأمل و سکوت تلخ ادامه دادند، چرا بدون اجازه صاحبخانه، این تصرفات را میکنند؟ با این برخورد تند جرأت ادامه کار سلب شد و اصلاً قضیه منتفی و جای آن تعمیر شد. هنگامی که از خدمتشان مرخص شدیم، جناب آقای صانعی با اینکه دهها سال با امام بودند، به من گفتند: «من در طول عمرم کمتر چنین ناراحتی و تکدر خاطری را در امام دیدهام.» . حجةالاسلام والمسلمین رحیمیان، در سایه آفتاب، ص 52 و 53.