

بعد از قضیه 15 خرداد امام فرمودند: «من مشغول نماز شب بودم که سر و صدایی شنیدم لباسم را در دست گرفتم و آمدم که بیایم به طرف در که دیدم در با طرز عجیبى باز شد. گفتم: این وحشیگریها چیست که میکنید؟ خمینى من هستم به مردم چه کار دارید. همه آنهایی که آمده بودند لباس مشکى پوشیده بودند و کفشهایشان صدا نمیداد و آهسته راه میرفتند که مبادا مردم بیدار شوند و مانع بردن من بشوند. » بعد من را گذاشتند در یک ماشین کوچک و آن را روشن نکردند بلکه هل دادند تا از کوچهها بیرون آمدیم. بعد در جلوى بیمارستان فاطمی یک اتومبیل آماده بود. من را وسط نشاندند. یک نفر این طرفم و یکنفر آن طرفم. یک نفر هم پشت فرمان بود و یک نفر هم جلو نشسته بود. حرکت کردیم. به یکى از آنهایی که کنارم نشسته بود و به او میگفتند دکتر، من اشاره کردم به اسلحهاى که در دستش بود و گفتم: «این آلت دکترى تو است؟» تا نزدیکیهاى تهران که چاههاى نفت میسوزد من هیچ نگفتم. ولى آنجا که رسیدیم گفتم «ما داریم فداى این نفت میشویم. » . دكتر محمود بروجردى – ندا – ش 1 - ص 29