

شبى که به من اطلاع دادند قرار است صبح فردا امام را براى عمل به بیمارستان ببرند. خدمت آقا رسیدم. امام فکر مىکردند که من از ماجراى عمل بىاطلاعم و چون فکر مىکردم که میل دارند من ماجرا را ندانم، من هم اصلا به روى خودم نیاوردم و هیچ اظهار ناراحتى نکردم و دیدم که به خانم (مادرم) فرمودند: «به فهیم (در خانه مرا به این نام صدا مىکنند) نگویید که فردا مرا عمل مىکنند». مىخواستند احیانا ناراحت نشوم. . مصطفوى، زهرا؛ حضور؛ ش 4، ص 47.