وقتی اولین برنامه تبعید ایرانیان مقیم عراق شروع شد، بعثی‌ها هر روز هموطنان زیادی را می‌‌گرفتند و زندان و اذیت می‌نمودند. اموالشان را می‌‌گرفتند و آنها را با کمال اهانت و‌‌ بی‌‌شرمی بیرون می‌‌کردند تا اینکه دولت بعث عراق اعلام کرد تمام ایرانیان ظرف مدت شش روز باید از عراق خارج شوند فصل زمستان بود. مردم در فکر رفتن بودند. امام هم تصمیم به خروج از عراق گرفتند. دولت بعث با سیاستی که داشت نمی‌خواست امام از عراق خارج شود. لذا خبر دادند که در این رابطه بعضی اشخاص از جمله شخصی به نام علیرضا که معاون صدام بود از بغداد برای ملاقات با امام و صحبت در این قضایا به نجف می‌‌آیند. علیرضا در هتاکی و خونریزی و قساوت معروف بود. وقتی به نجف آمد امام اعلام کردند که من به اینها راه نمی‌دهم و هیچیک از اینها حق ندارند با من ملاقات کنند و من هم تذکره‌ام را فرستاده‌ام که خروجی بزنند و با هموطنانم بیرون بروم. چون علیرضا آدم خطرناک و ظالمی بود بعضی از این تصمیم امام وحشت‌زده شدند لذا علما و مردم از مرحوم شیخ نصرالله خلخالی خواستند که به دلیل اینکه علیرضا خیلی خطرناک است و نمی‌شود او را راه نداد از امام بخواهد با اینها دیدار کنند. ایشان عرض مردم را به امام رسانید. امام در جواب فرمودند: من بنا دارم با او ملاقات بکنم ولی باید صولت و قدرت او را بشکنم، خیال نکند حالا که از بغداد به اینجا آمده است به آسانی می‌‌تواند با ما ملاقات کند. بگذارید صولتش شکسته شود آنوقت او را راه می‌‌دهم. بعد که این گروه به خدمت امام رسیدند امام با کمال صراحت به آنها فرمود شما از یهودیان هم بدتر کردید. کاری که شما انجام دادید اسرائیل هم انجام نداده است. چون وقتی که یهودیان را از عراق بیرون کردند به آنها شش ماه مهلت دادند و پس از انقضاء مهلت باز به آنها مهلت دادند که کارهایشان را بکنند، ولی شما به ایرانیان شش روز بیشتر مهلت نداده‌اید. . آیت‌الله خاتم یزدی – سرگذشتهای ویژه از زندگی امام خمینی – ج 2 – ص 144