

امام هیچ وقت مایل نبودند غیر از یک نفر که معمولاً همراه ایشان بود شخص دیگری ایشان را در خیابان همراهی کند. اگر متوجه میشدند که طلبهای پشت سر و نزدیک به ایشان حرکت میکند مکث کوتاهی میکردند و میگفتند: «بفرمایید!» که به دو معنی بود: اگر کاری دارید بفرمایید بگویید و اگر هم کاری ندارید بفرمایید بروید! . حجةالاسلام والمسلمین رحیمیان – سرگذشتهای ویژه از زندگی امام خمینی – ج 5، ص 65.