

امام در طول مدت چهارده سالی که در نجف اشرف اقامت داشتند، هر شب، سه ساعت بعد از غروب آفتاب- در تمام فصول سال- به عزم زیارت حضرت امیر المومنین (ع) از منزل خارج میشدند. امام مسافت بین خانه تا صحن مطهر را به طور پیاده در حدود هفت دقیقه طی میکردند. از در قبله وارد صحن و از کفش کن ضلع جنوبی ایوان، عبور و بعد از اذن دخول در رواق، به حرم مطهر مشرف میشدند. پایین پا، زیارت مختصری میخواندند و سپس به طرف ضلع جنوبی ضریح، روبروی صورت حضرت امیر المومنین میایستادند، زیارت امین الله را میخواندند و بر خلاف دیگران و عامه مردم که از همان جا بالاسر را دور میزدند، امام از همان نقطه باز میگشتند و از پایین پا به پشت سر میرفتند و نماز زیارت و معمولاً زیارت جامعه را به طور نشسته میخواندند. - حجةالاسلام و المسلمین رحیمیان- در سایه آفتاب- ص 37 و 38.