یک مرد عامی در قم به نام مشهدی رجب بود که اهل بروجرد بود و برای نماز فرش پهن می‌کرد ولی خیلی فرد روشن و صاحب کرامتی بود. لذا چون به مردم معلوم شده بود که ایشان اهل کرامت است ناچار شده بود به مسجد جمکران برود و آنجا گمنام زندگی کند. یک شب به اتفاق مرحوم حاج آقا مصطفی برای دیدن ایشان به جمکران رفتیم ایشان از فوت مرحوم حاج آقا مصطفی در حضور خود او خبر داد و به آقا مصطفی گفت که پدر شما به ایران باز می‌گردند و همه کارها به دست ایشان خواهد افتاد. (که همه این عبارات را به زبان عوامی خودش تعریف می‌کرد) وقتی مرحوم حاج آقا مصطفی به گونه‌ای که عدم قبول او را می‌نمایاند صورتش را برگرداند. او به ایشان گفت تو این حرفها را قبول نمی‌کنی دلیل آن هم این است که زودتر از این قضایا فوت می‌کنی و با سکته هم از دنیا می‌روی او در آن شب حتی به سال فوت آقا مصطفی هم اشاره کرد که برای ما بسیار تعجب‌آور بود، چون بعداً همه مسایل او درست از آب درآمد. ـ آیت‌الله سید احمد نجفی - مصاحبه مولف.