در حالى که وکلاى امام و دارندگان اجازه امور حسبیه از سوى ایشان اجازه نداشتند که بیش از ثلث وجوهات دریافتى را در محل صرف کنند و دو ثلث بقیه را براى صرف در حوزه‌هاى علمیه به دفتر تحویل مى‌دادند، ولى در مناطق دور افتاده و محروم بر عکس عمل مى‌کردند، یعنى دو سوم را اجازه داشتند در محل مصرف کنند و یک سوم را به دفتر بفرستند. در مناطقى که درجه محرومیت بیشتر بود امام تمام مبالغ دریافتى منطقه را اجازه مى‌فرمودند که در همانجا در موارد مقرره شرعیه و کمک به فقراى متدین مصرف شود. . همان‌جا.