شیوۀ عمومی تدریس امام یا بیانشان در سخنرانیها بر این بود که از پیچیده گویی‌ احتراز کرده و کوشش می‌کردند مسائل نظری و فکری را که غالباً دور از درک اذهان‌ عمومی است با روشنترین عبارات و مثالهای واضح ایراد کنند. حتی گاهی مسائل عقلی‌ و فکری را که دور از حس و ماده است، در لباس مثال بیان می‌کردند. از این جهت‌ درس امام و بیانات ایشان در حوزه از گیرایی خاصی برخوردار بود و کمتر کسی‌ می‌توانست بگوید که من از درس امام بهره نگرفته‌ام البته به شرط آنکه استعداد فراگیری‌ آن درس را داشته باشد.