امام در هر مطلب فلسفی و هر مطلب عرفانی یا حکمی که وارد می‌شدند، حرف‌ جدیدی داشتند در فقه و اصول، حرفهای ایشان تازه بود. امام در این دروس مبانی‌ خودشان را مطرح می‌کردند و نقل مطالب پخته شدۀ دیگران را نمی‌کردند بلکه برای‌ مطالب درسی خودشان قانون و اساس و بنایی جدید مطرح می‌کردند و هیچ‌وقت‌ دنباله‌رو مطالب دیگران نبودند.