شاه پس از شکست لایحه انجمن‌هاى ایالتى قضیه لوایح شش گانه را مطرح کرد که با مخالفت برخى از علما و مراجع روبرو شد. دولت و شاه برخورد با حوزه‌اى که در این موارد تجربه چندانى نداشت را شروع کردند. حوادثى در قم روی داد. عده‌اى را کتک زدند و عده‌اى را دستگیر کردند و به مغازه‌هاى مردم حمله شد و حمله مختصرى هم به مدرسه فیضیه شد و رعب و وحشت عجیبى در قم و بعضى از شهرستانها در مردم ایجاد شد. امام اطلاعیه‌اى صادر کرد و حرکت ایشان در مقابل تهاجم رژیم اوج گرفت که در این اطلاعیه‌ها مردم را به مقاومت دعوت می‌‌کرد این قضیه در ماه رمضان تمام شد پس از ماه رمضان که باز به مردم حمله شد و عده‌اى از علما را در تهران و شهرستانها دستگیر کردند و عده‌اى را کتک زدند و از طرفى رفراندوم ششم بهمن شاه با آن رسوایی هم نتیجه‌اى ببار نیاورد در حالى که همه جا مردم و علما در رعب و وحشت بودند. امام براى درس که به مسجد اعظم قم آمدند سخنرانى مفصلى کردند که با آیه ان الذین قالوا ربنا الله ثم استقاموا. شروع می‌‌شد. امام یک مرتبه بن‌بست را شکست و فرمود خودتان را براى همه چیز آماده بگذارید و تقسیم‌بندى بکنید. به هر خانواده که بنا بر نسبت عائله‌اى که دارد یک مقدار از این زمینها را در اختیارش بگذارید، این رعیتى که امروز هست خودش به صورت یک مالک در مى‌آید. مالک امروز، به این فکر می‌‌افتد یا باید زندگی رعیتش را تأمین بکند مطابق اینهایی که آمده‌‌‌‌‌اند زمین گرفته‌اند، یا اینکه اگر نخواهد بکند نمی‌‌تواند دست از ملکش که بردارد. مجبور [است] که بردارد مکانیزه‌اش بکند، وقتى مکانیزه‌اش کرد، پس رقابت می‌‌افتد بین مالک قدیم و مالک جدید که همان رعیت دیروز بوده... و یک کشور صادر کننده مواد غذایی خواهیم شد ولى اگر شما اینکار را نکنید اختلاف اینجا بین رعیت و مالک ایجاد می‌‌شود و خود این رعیت را هم الآن شما بذرى ندارید به او بدهید، گاوى هم که ندارید به او بدهید و مالکى هم وجود ندارد و از اینطرف هم بدهکارش کرده‌اید که باید بیاید قسط بپردازد. این خرده خرده، اصلاً این را می‌‌فروشد چون نمی‌‌تواند روی آن کار کند، مى‌آید تو شهر. وقتى فروخت و آمد تو شهر این از گردونه خارج می‌‌شود و بعد از دو سال حتى این محصولى هم که داریم از بین می‌‌رود. این یک طرف قضیه است. مسأله دوم، مسأله ملى شدن جنگلهاست که این تا الآنش هم که اگر شما در اختیار دیگران گذاشته بودید، خلاف شرع رفتار کرده‌اید. جنگل جزو انفال است. انفال هم ملى هست، مال همه مردم است و حاکم اسلامی ‌‌است که باید از او استفاده بکند. سهیم شدن کارگران در کارخانجات. اسلام یک بحث خاصى دارد که براى اینکار یک نوع ارزش قائل است، براى سرمایه هم یک نوع ارزش قائل است. شما قبل از اینکه بخواهید این کارگران را سهیمشان بکنید، شما موظف بکنید تمام کارخانه‌دارها را، حداقل این است که زندگی کارگرانشان [را] از جهت فرهنگ، از جهت بهداشت، از جهت سکنىٰ باید تأمین بکنید، یعنى کلى نگوئید اصلاح قانون انتخابات، آن نظر خاصتان را بگویید. که پاکروان می‌‌رود جوابى نمى‌آورد در این مورد. موافقت یا عدم موافقتشان [را] نمى‌آورد بگوید. بعد اعلام می‌‌کنند که براى روز ششم بهمن مسأله رفراندوم [هست]. وقتى رفراندوم را اعلام می‌‌کنند، حاج آقا از تمام مراجع قم و مدرسین دعوت می‌‌کنند در خانه‌اش، می‌‌گوید که این دیگر دولت عَلَم نیست، این خود باباست (شاه است). حالا دولت عَلَم را ماها برداشتیم، نامه به این نوشتیم و از این خواستیم که فشار بیاورد به دولت این تصویب نامه‌اش را برگرداند و بگیرد. هفده نفر در منزل آقا جمع بودند. بعد از صحبتهاى زیادى که آقا می‌‌کند و می‌‌گوید که این اول دولت را جلو فرستاد این مسائل را مطرح کرد که ببیند عکس‌العمل ماها چیست، عکس‌العمل مردم چیست، بعد این را پس گرفت که بفهمد با چه نیرویی خلاصه‌اش بیاید و برخورد بکند. و این نیروى بیشترى می‌‌خواهد که با خود این برخورد بکنیم. اگر آمادگى دارید، اگر در وسط راه به قول بعضیها برنمی‌‌گردید، چه کنیم، شروع کنیم. هر کدام جلو می‌‌افتید من هم دنبالتان هستم. اما، اگر که نه، آمادگى ندارید، بگذارید ببینم از چه راهى می‌‌توانیم. خوب، آن پیروزى قبلى یک مقدار به قول بعضیها آنها را شیرشان کرده بود، گفتند نه، هستیم، ایستاده‌ایم، مجبور می‌‌شوند عقب‌نشینى کنند. یک اعلامیه‌اى مى‌آید بیرون که هفده تا امضا داشته، که این اولین اعلامیه‌اى است که مخالفت با رفراندوم بوده. اعلامیه‌اى که ایشان نوشتند، آنجا امضا شد، و امضا کردند، همه امضا کردند. اعلامیه از در خانه آمده بود بیرون، رفته بود براى زیر چاپ. آقایان می‌‌روند منزل، بعد از یک ساعت، نیم ساعت کمتر یا بیشتر، چندتاشان فرستاده بودند که امضاهایشان را پس بگیرند. و بعد آقا گفته بود که اعلامیه اینجا نیست رفته، من که اول گفتم!. . ناگفته‌ها - ص 152 ببعد