امام در تمام طول شبانه‌روز حتى یک دقیقه وقت تلف شده و بدون برنامه از قبل تعیین شده نداشتند. ایشان با توجه به شرایط سنى و میزان فعالیتى که داشتند باز هم ساعات خاصى را در سه نوبت (هر کدام بین نیم تا یک ساعت) به اهل منزل اختصاص داده بودند که هر کدام از ما که مایل بودیم خدمت ایشان مى‌رسیدیم و مسائلمان را مطرح مى‌کردیم. امام در این ساعات معمولا، فکرا و روحا توجهشان به خانواده بود، هر سوالى مى‌کردیم بدون جواب نمى‌گذاشتند. حتى هیچگاه خودشان ابتدا مسائل را مطرح نمى‌کردند و مى‌خواستند که از این وقت، اعضاى خانواده استفاده کرده و برحسب ضرورت مسائلشان را عنوان کنند. اگر سوالى را به دلیل کمبود وقت پاسخ نمى‌دادند، حتما در خاطرشان بود که در فرصت مناسب دیگرى پاسخ دهند. . اعرابى، فرشته؛ آرشیو موسسه.