من اولین اولاد آقا هستم. البته بعد از اخویم آقا مصطفى که فوت کرده‌اند، من اولین اولاد بودم و خیلى به من علاقه داشتند؛ یعنى فوق‌العاده احترام به من مى‌گذاشتند. در اتاق ایشان که مى‌رفتم، مى‌نشستم، اگر مثلا یک لیوان آب مى‌خواستند براى دوایى یا چیزى به من نمى‌گفتند. من یک وقت مى‌دیدم آقا بلند شدند، مى‌پرسیدم آقا چه کار دارید، بگذارید من بیاورم. خودشان مى‌رفتند لیوان آب را مى‌آوردند، دوایشان را مى‌آوردند. عقیده‌شان این بود که مثلا من سنم بالاست و مادر چند بچه هستم. . مصطفوى، صدیقه؛ سروش؛ ش 476، ص 12.