

یک روز براى ارعاب مردم در قم تیراندازى هوایی شده بود. یکى از دوستان امام گفت: نمیخواهد به منزل بروید. آنجا خطرناک است ممکن است تیر به شما اصابت کند امام و چند نفر دیگر در منزل مرحوم داماد (یکى از مدرسان نامدار قم) جمع شده بودند و به کسى هم اجازه نمیدادند که وارد شود، چون کارها خصوصى بود. بنده و آقاى ربانى شیرازى و یک نفر دیگر رفتیم آنجا، اجازه دادند وارد شویم، دیدم امام از طریق تلفن با کاظمآباد صحبت میکنند. بعد که میخواستند اعلامیه بدهند قلم خواستند که تقدیم کردم شنیدم میگویند: «انسانها را دریابید» بعد یک اعلامیه پر حرارت و انقلابى نوشتند و دادند به یکنفر از بازاریهاى قم که چاپ کند. امام حس کردند آن آقا مقدارى ترسیده است یکباره به او نهیب زدند و گفتند: بدهید به طلبهها. طلبهها که چیزى ندارند. آنها به نفع شما مردم کار میکنند. شما یک اعلامیه میخواهید چاپ کنید، از مالتان میترسید؟ آن آقاى بازارى هم گفت: آقا چشم چشم. . آیتالله خزعلى- پا به پاى آفتاب - ج 3 - ص 42