

یادم است در پاریس، دو اتاق کوچک بود که من آنجا میخوابیدم، نیمه شب که میشد، میدیدم آقا خیلی آهسته، واقعاً مثل یک سایه بر میخاستند بدون سر و صدا وضو میگرفتند و نماز شب را برپا میداشتند. در پاریس هم مقیّد بودند که نماز شب را بخوانند. بعضی از افراد خانواده و نزدیکان آقا میگفتند: «ما در آنجا خواستیم ببینیم ایشان کی برای نماز شب بر میخیزند، لکن نتوانستیم زیرا بیسر و صدا مشغول نماز میشدند. ـ حجةالاسلام و المسلمین حسن ثقفی - پا به پای آفتاب - ج 1 - ص 142.