

در زمان بنیصدر یکبار یکی از بستگانمان در چند سال پیش آمدند خدمت امام، تابستان بود و ما توی حیاط بودیم. آن شخص به برخی مسایل اعتراض داشت و نظرات خاص خودش را خیلی بلند و تند با امام مطرح میکرد به امام میگفت شما باید بگذارید بیایند در منزلتان مرگ بر فلان و بهمان بگویند. اما امام با این که من در قیافهشان ناراحتی را میدیدم با او برخوردی خیلی ملایم داشتند و به او گفتند: «چرا داد میکشید؟ بیایید با هم صحبت کنیم، حالا یک جوری با هم کنار میآییم. من که نگفتم کسی نیاید و جلوی کسی را هم نگرفتهام، همه در صحبتهایشان آزاد هستند». امام خیلی ملایم با او برخورد کردند و این در حالی بود که امام کسالت داشتند و من نگران قلب ایشان بودم. ـ زهرا مصطفوی - مصاحبه مولف.