وقتى که آیت‌الله‌ خاتمى پدر همسرم فوت کرد، من براى شرکت در مراسم سوگوارى ایشان به یزد رفتم. مادرم دائما مى‌گفتند امام خیلى سراغت را مى‌گیرد. آقا از دورى من ابراز ناراحتى کرده بودند. دلشان مى‌خواست مرا ببینند و تسلیتى بگویند تا روحم آرام شود. وقتى به تهران رسیدم بلافاصله زنگ زدند و پیغام دادند که زهرا فورا بیاید مى‌خواهم ببینمش. و این براى من خیلى جالب بود که امام با وجود این همه مشکلات باز به فکر خانواده‌شان بودند و مى‌خواستند از نوه‌شان دلجویى کنند. ایشان هیچگاه بى‌تفاوت از کنار مسئله‌اى نمى‌گذشتند. . اشراقى، زهرا؛ اطلاعات؛ ویژه‌نامه؛ 14/3/69.