آن روزها بعضی از نویسندگان ، مرحوم علامه مجلسی را مورد حملات جاهلانه‌ و یا مغرضانۀ خود قرار داده و او را به واسطه ارتباطش با دربار صفوی تخطئه‌ می‌کردند. امام پس از اطلاع، یک روز در مسجد شیخ انصاری نجف ضمن دفاع از‌ حریم علمای مسئول، مطالبی ایراد داشتند مبنی بر اینکه علمای بزرگوار سابق مانند‌ علامۀ مجلسی با علم و قطع به اینکه قرب آنان به سلاطین جور، موجب وهن آنان‌ است و از شخصیت والای آنان می‌کاهد، ولی با این حال همواره سعی می‌کردند‌ ارتباط خود را با دربار حفظ کنند؛ باشد تا بتوانند با قدرت و نفوذ معنوی خویش از‌ سلطۀ استبداد و استکبار پادشاهان خود محور بکاهند و اسلام را از شرشان تا‌ حدودی حفظ کنند و ملت را تا حد توان از گزند ظلم و ستم آنان برحذر‌ دارند.