

امام در طول زندگی خود غیر از برنامه ذکرهایی که داشتند، سه بار قرآن میخواندند. ذکرهای ایشان با برنامۀ راه رفتنشان تنظیم شده بود و مثلاً اگر میخواستند نیم ساعت راه بروند، این نیم ساعت را به ذکر گفتن مشغول بودند و هنگامی که ذکرشان تمام میشد، از راه رفتن نیز باز میایستادند. یعنی نیم ساعت راه رفتن ایشان با ساعت تنظیم نمیشد بلکه با ذکرهایشان تنظیم میشد. . آیةالله توسلی، پا به پای آفتاب، ج 2، ص 87.