همسر یکى از شهداى لبنان طى نامه‌اى به محضر امام نوشته بود که تنها درخواستم از پیشگاه مقدستان این است که یک مهر کربلا برایم لطف فرمایید که تا زنده‌ام روى آن سر به سجده خدا گذارم و بعد از مرگ نیز آن را در کفنم بگذارم. یقین داشتم که امام با اطلاع از مضمون نامه، مهر کربلاى خودشان را براى این همسر شهید خواهند داد. ولى احتمال مى‌دادم که یا مهر اضافى نداشته باشند و یا در دسترسشان نباشد و به زحمت بیفتند، لذا یک مهر کربلا که مدتى قبل از آن به دستم رسیده بود و هنوز مستعمل نشده بود را احتیاطا در جیبم گذاشتم و مشرف شدیم. وقتى نامه به عرض امام رسید، هنوز جمله درخواست تکمیل نشده بود که امام براى آوردن مهر از جا برخاستند. حقیر بلافاصله به عرض رساندم که من یک مهر دارم و به خدمتشان تقدیم کردم. امام نشستند، مهر را گرفتند و سپس براى آن همسر شهید برگرداندند که براى ایشان ارسال شد. . رحیمیان، محمدحسن؛ پاسدار اسلام؛ ش 100.