در فرانسه امام پس از اقامه نماز ظهر کسی را نمی‌پذیرفتند چون ایشان پس از نماز، نهار میل می‌‌کردند و بعد استراحتی می‌‌نمودند و آماده دیدار و سخنرانی می‌‌شدند. یک روز نماز ظهر که تمام شد آقای پروفسور صادق که من او را نمی‌شناختم به من مراجعه کرد و خودش را معرفی نمود که جراح قلب هستم اگر کسی بخواهد با خود من ملاقات کند باید دو ماه قبل وقت بگیرد لذا شرایط امام را می‌‌دانم و چون از راه دوری آمده‌ام و در نماز امام هم شرکت داشته‌ام دلم می‌‌خواهد از نزدیک خدمت ایشان برسم و دستشان را ببوسم اگر می‌‌شود برای من یکی دو دقیقه وقت بگیرید. گفتم باشد خدمت امام عرض کردم، فرمودند من که بعد از نماز با کسی ملاقات نمی‌کنم. عرض کردم او عجله دارد و می‌‌خواهد برگردد. فرمودند باشد بیاید. لذا در اتاقی که سر راه نماز بود نشستند و پروفسور صادق خدمت ایشان رسید پس از دست‌بوسی به امام گفت من وسایل معاینه را همراه خودم دارم اگر اجازه بفرمایید از قلب و بدنتان معاینه‌ای بشود. امام فرمودند برای شما زحمت می‌‌شود و من راضی نیستم. او گفت نه آقا چه زحمتی؟ من افتخار می‌‌کنم که در خدمت شما باشم. امام اجازه دادند و او کارش را انجام داد و خداحافظی کرد بیرون که آمد به او گفتم ملاقات چطور بود؟ خیلی خوشحال پاسخ داد که من با توجه به سن زیاد امام نگران قلب ایشان بودم که در چه شرایطی است اما الان که معاینه کردم دیدم قلب امام قلب یک انسان چهل ساله است! . حجة‌الاسلام والمسلمین فردوسی‌پور.