وقتی مرحوم آقای سید فضل الله خوانساری، داماد آیت‌الله سید احمد خوانساری از طرف ایشان و علمای تهران برای استعلام از حال امام در ترکیه با ایشان ملاقات کرد، به امام پیشنهاد نمود که یکی از بستگان یا نزدیکان ایشان جهت اداره امور زندگیشان در تبعیدگاه رهسپار ترکیه شود. امام برای اینکه مقامات ایران را نسبت به ترکیه بدبین سازد که به تبعید او در ترکیه پایان داده شود (چون مکالمات ایشان را مأموران ساواک ضبط می‌کردند) و به او اظهار داشتند به کسی احتیاجی ندارم. آقای علی بی‌رییس ساواک شهر بورسا از من به نحو احسن پذیرایی می‌کنند. بعدها شهید حاج آقا مصطفی خمینی نقل می‌کرد، آنگاه که به حضور امام در تبعیدگاه ترکیه رسیدم از نظر غذایی وضع ایشان به حدّی بود که اگر دیرتر می‌رسیدم امام مریض می‌شد هر خوراکی را که برای ایشان می‌آوردند بدون آنکه خم به ابرو بیاورند می‌خوردند و هرگز خوراک مورد نیاز خود را طلب نمی‌کردند. ـ تحلیلی از نهضت امام خمینی - ج 2 - ص 59.