یک روز حاجت و نیازمندى شخصى را خدمت امام مطرح کردیم و گفتیم: اگر اجازه بدهید این شخص خودش بیاید و مسائلش را بگوید تا اگر صلاح دانستید کمکى به او بکنید. فرمودند: «شما خوب کارى کردید که براى دیگرى حاجت آوردید چون اگر او خودش بیاید و بخواهد حرفش را بزند خجالت مى‌کشد. من حرف شما را قبول دارم و نیازى نیست خود او بیاید.» بعد در رابطه با رفع نیاز آن شخص به آقاى صانعى دستوراتى دادند. . عبایى خراسانى، محمد؛ جمهورى اسلامى؛ 8/4/68.