روزی به امام عرض کردم در جریان مبارزه با رژیم شاه نخستین حرکت شما نپذیرفتن مقامات دولتی و سر باز زدن از ملاقات با آنان بود. آیا مناسب نبود که همین موضع را در برابر رژیم بعث عراق می‌‌گرفتید و اجازه ملاقات به مقامات دولتی عراق نمی‌دادید؟ امام در پاسخ فرمود: در ایران از پشتیبانی و یاری عموم مردم برخوردار بودیم و لذا توانستیم با رژیم ایران به مقابله و مبارزه برخیزیم و علیه آن نهضت کنیم. البته حین مبارزه دیگر ملاقات معنی ندارد، اما در عراق که اکنون در حال غربت و تنهایی به سر می‌‌بریم و مردم عراق هیچگونه آشنایی و ارتباطی با ما ندارند برای ما فعلاً نهضت علیه این دولت امکان ندارد و صرف قطع رابطه نمی‌تواند مفید و مؤثر باشد با وجود این اجازه نمی‌دهم عراقیها از اینگونه ملاقاتها سوءاستفاده‌ای کنند و از ملاقات خصوصی با آنان خودداری می‌‌کنم و وقت ملاقات را طوری تنظیم می‌‌کنم که با ساعات ملاقات عمومی من مطابق باشد و گفتگویی اگر هست در حضور تعدادی از ملاقات کنندگان باشد. . حجت‌الاسلام والمسلمین سید حمید روحانی – نهضت امام خمینی – ج دوم – چ دوم – ص 595