امام تأکید داشتند کوچکترین خرجی هم که می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود محاسبه شود و من نیز مطابق امر ایشان سیر تا پیاز را حساب می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کردم و آقا نیز از این بابت خوشحال بودند. وقتی قرار شد به محل جدید نوفل لوشاتو برویم، در خدمتشان بودم. حاج احمد آقا گفت امام می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌فرمایند در کار هزینه‌‌ها دقت کنید که چیزی از قلم نیفتد. من خدمتشان گفتم حضرتعالی خاطرتان از این جهت آسوده باشد ما حتی سعی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کنیم پول بنزین از فرودگاه به شهر را به حسابتان منظور کنیم و تا حد ممکن طوری عمل خواهد شد که ان‌شاءالله در این زمینه مسأله‌ای نباشد امام این طرز کار را تأیید فرمودند. در نوفل لوشاتو امام زندگی ساده و بی‌‌‌‌آلایش خود را شروع کردند. امام در این خصوص نیز همان تأکیدات همیشگی‌شان را داشتند و تذکر می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دادند که باید مواظب باشید تا آنجا که میسر است حتی یک دینار اضافه خرج نشود. می‌فرمودند من فقیر هستم، مواظب باشید اسراف نشود، بیهوده خرج نشود و خلاصه همان زندگی ساده و محدود خودشان را داشتند. روزهای اولی که در نوفل لوشاتو بودیم، هوا بسیار خوب بود. امام چند روزی اندکی قبل از نماز زیر آن درخت معروف سیب می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌نشستند و نماز هم در همان محل اقامه می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شد. محلی که بعدها وقتی هوا سرد شد چادر زدند. . دکتر حسن حبیبی – روزنامه اطلاعات – 18 / 11 / 60، ویژه‌نامه دهه فجر، ص 3.