

امام نقش مادر را در خانه خیلى تعیین کننده مىدانستند و به تربیت بچهها خیلى اهمیت مىدادند. گاهى که ما شوخى مىکردیم و مىگفتیم، پس زن باید همیشه در خانه بماند، مىگفتند: «شما خانه را کم نگیرید، تربیت بچهها کم نیست. اگر کسى بتواند یک نفر را تربیت کند خدمت بزرگى به جامعه کرده است». ایشان معتقد بودند: «تربیت فرزند از مرد برنمىآید و این کار دقیقا به زن بستگى دارد چون عاطفه زن بیشتر است و قوام خانواده هم باید براساس محبت و عاطفه باشد». . طباطبایى، فاطمه؛ اطلاعات؛ ویژهنامه؛ 14/3/69.