

امام یک ساعت مانده به اذان صبح بلند میشدند و با خدا مناجات میکردند. در ماه شعبان یک شب در کنار امام خوابیده بودم از گریه امام بیدار شدم. بدنم مثل بید میلرزید. من شاهد بودم چگونه امام دعای مناجات شعبانیه را میخواند و به درگاه خدا ناله میکرد. ایشان مقید به خواندن مناجات شعبانیه بودند. ـ سید رحیم میریان - مصاحبه مولف.