بیان امام در تدریس به قدری شیرین و رسا بود که هیچ‌کس را نیازمند به اینکه از‌ کس دیگری بپرسد و نظر امام را استفسار کند نبود. امام مستقیماً با بیان بسیار روشن و‌ شیرین خودشان تمام مطالب را در اختیار می‌گذاشتند. طلبه که از درس استاد بیرون‌ می‌رفت مطلب به نظر او کاملاً روشن بود. البته ممکن بود که در اصل دریافت کل‌ مطلب اشکالی داشته باشد، اما از نظر اینکه امام چه فرموده‌اند و چه نظری داشته‌اند‌ هیچ نقطۀ ابهامی برای کسی باقی نمی‌ماند.