پس از رحلت مرحوم آقای بروجردی جمعی از شاگردان و علاقه‌مندان امام در‌ منزل ایشان جمع شدند و با اصرار از امام خواستند که رساله فارسی ایشان نوشته و‌ چاپ شود ولی امام قبول نمی‌کردند. در آن جلسه با عده‌ای طلاب، دور تا دور اتاق‌ بیرونی امام را پر کرده بودیم. خدمت ایشان عرض شد بالاخره شما بفرمایید ما چه کار‌ باید بکنیم اگر ما وظیفه می‌دانیم که از شما تقلید کنیم و افرادی را هم دعوت به تقلید‌ جنابعالی می‌کنیم فرضاً اگر مسأله‌ای برای ما پیش آمد بیاییم در خانه شما حالا با موقع‌ یابی موقع هر وقت باشد در خانه را بزنیم و از شما فتوایتان را سوال کنیم یا مقلدین‌ شما اگر مسأله‌ای داشتند، بلند شوند و در خانه شما بیایند یا اینکه بالاخره باید‌ نوشته‌ای یا رساله‌ای طبق معمول و متعارفِ همه مراجع از شما در دسترس مقلدین‌ باشد؟ امام پس از این استدلال راضی شدند عده‌ای بنشینند و رساله ایشان را تنظیم و‌ منتشر کنند.