امام در مباحثات علمی کاملاً اهل بحث و دقت بود و مطالب را به طور دقیق‌ بررسی می‌کرد و به اشکالات پاسخ می‌داد، لکن در جلساتی که بحث به صورت‌ خودنمایی و جدال مطرح می‌شد سکوت می‌کرد. اگر کسی سوال می‌کرد جواب می‌داد‌ و الاّ ساکت بود و گوش می‌داد.