فضلای بزرگ برای من نقل کرده‌اند که مرحوم آقای بروجردی بقای بر تقلید میت را‌ جایز نمی‌دانستند و معتقد بودند انسان باید از مجتهد زنده تقلید کند. دو شخصیت‌ علمی با ایشان بحث کردند که او را قانع کنند که بقای بر میت را جایز بدانند. مرحوم‌ آیت‌الله یثربی که از علمای کاشان و از شاگردان مرحوم آیت‌الله آقا ضیاء عراقی که از‌ بزرگان نجف بود و امام. اول مرحوم آقای یثربی بحث را شروع کردند ولی آقای بروجردی‌ قانع نشدند و امام بسیار مودب و ساکت در آن مجلس نشسته بودند. روش ایشان بود‌ که تا سوالی از ایشان نمی‌شد، جواب نمی‌دادند. مرحوم آقای بروجردی رو به امام کرده‌ و گفتند: آقا شما صحبتی نمی‌کنید؟ امام پاسخ دادند: «شما امر نفرمودید». که از اینجا‌ ادب و شخصیت امام معلوم می‌شود که یکی اینکه اول صحبت نکردند و دوم اینکه با‌ تواضع می‌فرمایند شما امر نفرمودید. آقای بروجردی به ایشان گفتند: خواهش می‌کنم‌ بفرمایید. امام وارد بحث شدند و بعد از بحث امام بود که فتوای ایشان تغییر پیدا کرد و‌ پس از این بود که بقای بر میت را جایز می‌دانستند.