

در قم اوایل انقلاب هر روز امام از حدود ساعت هشت و نیم صبح تا ظهر ملاقاتهای عمومی و سخنرانیهای مفصلی انجام میدادند و چندین بار از پلهها به بالای پشتبام رفته و به ابراز احساسات امت حزب الله پاسخ میگفتند. یک روز چند دقیقه به ظهر مانده، امام در حالیکه به اتاق استراحت میرفتند، در سیمای مبارکشان خستگی فوقالعادهای احساس نمودم، به خود گفتم: الآن امام میرود و از فرط خستگی میافتد! ولی وقتی دنبال ایشان وارد شدم، دیدم در حال قیام و مشغول نافله ظهر هستند. ـ آیتالله بنیفضل به نقل از آیتالله حسن صانعی - پاسدار اسلام - ش 45 - ص 30.