روز جمعه قبل از رحلت مقدارى سوپ درست کردیم و براى امام بردیم. ایشان مقدار کمى از آن را خوردند. دکتر پرسید: چقدر خوردند؟ گفتم: چهار تا قاشق چایخورى ماست و سه، چهار قاشق چایخورى سوپ. دکتر گفت: خیلى خوب خورده‌اند. ولى از صبح شنبه اصلا به هوش نبودند. دکتر گفت: بیایید دست آقا را بمالید. بعد از مدتى که دست آقا را ماساژ دادم، چشمشان را باز کردند و به دکتر اشاره کردند که این از اینجا برود. امام هرگونه اختلاط غیرضرورى با نامحرم را جایز نمى‌دانستند. من رفتم بیرون اتاق و پشت در ایستادم و از پشت شیشه ایشان را نگاه مى‌کردم. . مصطفوى، فریده؛ همان؛ ص 168.