

پس از شهادت حاج آقا مصطفی فعالیتها اوج گرفته بود، رژیم شاه بر مبنای قرارداد الجزیره به عراقیها فشار میآورد تا جلوی فعالیتهای مبارزاتی امام را بگیرند. عراقیها هم روز به روز محدودیت را شدیدتر میکردند تا اینکه یک روز مرا خواستند و رسماً پیامی برای امام به من دادند مبنی بر اینکه ما در عین حال که به شما احترام میگذاریم ولی به خاطر روابط با شاه محذوراتی داریم از این رو از شما میخواهیم که رعایت شرایط ما را بنمایید و فعالیتهای شما علیه شاه به صورت علنی نباشد. وقتی این پیام را برای امام بردم فرمودند: این آغاز کار است. شما به بعثیها بگو من چنین چیزی را نمیپذیرم، من نمیتوانم ساکت باشم ولی در ایران کسانی که به من اعتقاد دارند مبارزه کنند و خون بدهند. اگر اینها نمیخواهند من اینجا باشم من میروم به جای دیگر و حرفم را میزنم. . حجةالاسلام والمسلمین سید محمود دعایی – حوزه ش 45 – ص 76