یک روز امام مى‌آمدند به طرف مدرسه فیضیه. جمعیت دور ماشین مى‌دویدند. یک سرباز ماشین امام را رها نکرد. تا امام از ماشین پیاده شدند دوید به طرف ایشان و از شدت علاقه صورت امام را گرفت و یک دور چرخاند و دست و روى امام را بوسید. ما شدیدا عصبانى شدیم؛ البته جلوى امام چیزى گفته نشد. اما در عین حال امام با آرامى و لبخند سفارش فرمودند: «با مردم بدرفتارى نکنید». گاهى مى‌شد که راه براى حرکت ماشین امام باز بود ولى دستور مى‌دادند که ماشین را متوقف کنید تا مردم را ببینم. بعضى مواقع بچه‌ها دنبال ماشین مى‌دویدند تا کنار خانه، امام آنها را با خود به خانه مى‌بردند و به آنها کتاب یا هدیه دیگرى مى‌دادند. . انصارى کرمانى، محمدعلى؛ پیام انقلاب؛ ش 52، ص 23.