امام هیچ تمایلی به دنیا و ریاست و مرجعیت نداشتند. پس از فوت مرحوم آیت‌الله‌ بروجردی، امام آخرین کسی بود که برای ایشان مجلس ترحیم برگزار کرد. در حالی که‌ سبقت در برگزاری مجلس ترحیم برای آیت‌الله بروجردی خود راهی برای کسب‌ شخصیت محسوب می‌شد. یا در مورد رساله سابقه نداشت که ایشان رساله مجانی در‌ اختیار مردم قرار بدهد در صورتی که این یک امر متعارف و معمولی در بیوت مراجع‌ بود. حتی آقای بروجردی با همۀ عظمتی که داشتند به افرادی که به ایشان مراجعه‌ می‌کردند رساله مجانی واگذار می‌کردند. رساله را از بیرون تهیه کنید پدر همسر اینجانب شهید محمد حسین صاحبی که در اثر حملات موشکی صدام کافر به دزفول به اتفاق همسرش به شهادت رسیدتعریف می‌کرد که قبل از‌ انقلاب برای زیارت عتبات عالیات به عراق رفتم و در نجف برای تقدیم وجوهات و‌ عرض ادب به محضر امام به بیرونی ایشان مشرف شدم. در این دیدار دو نکته برای من‌ خیلی عجیب و قابل تأمل بود یکی اینکه وقتی خواستم وجوهات را خدمت ایشان‌ تقدیم کنم با بی‌اعتنایی خاصی خودشان تحویل نگرفتند و فرمودند به آقای فلانی‌ بدهید و دیگر اینکه وقتی از محضرشان رساله عملیه خواستم که با پول آن زمان چیزی‌ نبود و رسم همه مراجع بود که به مریدانشان رساله مجانی می‌دادند امام با لحن ملایم و‌ مهربانی فرمودند اینجا رساله ندارم، رساله را از بیرون تهیه کنید. بعد از تشرف به خدمت‌ امام به محضر یکی دیگر از مراجع نجف رفتم ایشان هم خودشان رأساً راجع به‌ وجوهات با ما صحبت کردند و هم رساله مجانی به مردم می‌دادند. بروید از کتابفروشیها رساله بخرید بعد از فوت مرحوم بروجردی بود که آقای دکتر سنجابی به من مأموریت دادند که‌ من بروم قم برای تعیین اعلم، که کی اعلم باشد و از کی تقلید کنند و بیشتر نظر آقای‌ دکتر سنجابی و جبهۀ ملی به آقای شریعتمداری بود ولی من خودم، چون من یک‌ مسلمان بودم، می‌گفتم من باید ببینم کی اعلم و اعدل است خدمت آقای‌ شریعتمداری که من سابقه‌ای هم داشتم و ایشان مرا خوب می‌شناخت من هم ایشان را‌ خوب می‌شناختم، خدمت ایشان که رسیدم به سلیقه‌ام نیامد که ایشان بتواند مرجع‌ خوبی باشد. رفتیم پیش آقای مرعشی و پیش آقای گلپایگانی آنها را هم نپسندیدم،‌ گفتیم کس دیگری هم هست که در مظان به اصطلاح مرجعیت باشد؟ گفتند یک حاج‌ آقا روح اللهی هست این بود که ما رفتیم منزل حاج آقا روح الله، منتظر ماندیم تا آمدند‌ بعد که آمدند خوب طبق رویه‌ای که داشتند سرشان را پایین انداختند و به کسی نگاه‌ نکردند و جواب سلامی دادند و رفتند تو اندرون. بعد چند دقیقه‌ای فاصله شد و آمدند‌ و نشستند و مراجعینی که آنجا بودند رفتند، حرفهاشان را گفتند و آمدند ما بودیم که‌ رفتیم آنجا. ما رفتیم پیش آقای خمینی گفتیم آقا ما از طرف جبهۀ ملی آمدیم برای تعیین‌ مرجع و آمدیم خدمت شما گفتند خیلی خوب. ولی خیلی با ما سرد گرفتند، خیلی‌ سرد، و حتی به ما گفتند رساله‌ای من ندارم رساله را بروید از کتابفروشیها بخرید حتی‌ یک رساله‌ای هم ندادند. در صورتی که پیش سایر مراجع که می‌رفتیم، رساله که‌ می‌دادند، ناهار هم می‌دادند، پول هم می‌دادند، همه چی می‌دادند.