در آن روزها که جنگ تازه شروع شده بود پناهگاهى به گونه‌اى که امروز شاهدش هستیم وجود نداشت. پناهگاه اعضاى دفتر و بعضا اعضاى بیت، سردابى بود که زیر حسینیه جماران وجود دارد. اما من هرگز ندیدم که در مواقع حملات هوایى امام به این سرداب قدم گذاشته باشند. حتى بعدها که یک پناهگاه پیش ساخته آوردند کنار منزل ایشان، باز هم امام در مواقع وضعیت قرمز از رفتن به داخل این پناهگاه اجتناب مى‌کردند. حتى در اوج موشک باران سال 67 امام به این پناهگاه قدم نگذاشتند. وقتى مى‌گفتیم: شما چرا نمى‌روید؟ پاسخ مى‌دادند: «وضع من فرق مى‌کند». . خمینى، حسن؛ حماسه مقاومت؛ ج 2، ص 125.