مرحوم آیت‌الله حکیم طى تلگرامی پس از اظهار همدردى و تأسف از جنایات رژیم، علما را دعوت نموده بود که به عتبات عالیات (نجف اشرف) مهاجرت نمایند. شاه پیش از آنکه تلگراف به مراجع تسلیم بشود، هیأتى را مرکب از رئیس شهربانى، رئیس ساواک و فرماندار قم مأمور ساخت تا اولتیماتومی ‌‌به امام تسلیم نمایند. هیأت مزبور به منزل ایشان رفتند ولى امام اجازه ملاقات ندادند. آنها اصرار کرده و گفتند از طرف شاه آمده‌ایم، ایشان جواب دادند به همین جهت که از طرف شاه می‌‌خواهید با من ملاقات کنید، از پذیرفتن شما معذورم. آنها پس از آنکه تلاش خود را بى‌ثمر دیدند به منزل آقاى شریعتمدارى رفته پیام شاه را به شرح زیر به ایشان تسلیم نمودند تا ایشان به امام ابلاغ نماید: «تلگرافى از آیت‌الله حکیم به دست شما می‌‌رسد که شما را به خارج شدن از ایران و رفتن به نجف اشرف دعوت کرده است. اگر بخواهید بروید دولت وسایل رفتن شما را فراهم می‌‌کند ولى اگر بخواهید روى آن تلگراف سر و صدا راه بیاندازید، کماندوها و زنان هر جایی را به خانه‌هاى شما می‌‌ریزیم، شما را می‌‌کشیم، نوامیستان را هتک می‌‌کنیم و خانه‌هایتان را غارت می‌‌نماییم. این پیام همایونى جدى است و جنبه صرفاً تهدیدى ندارد. » تلگراف روز بعد تسلیم مراجع شد و آنان پس از مشاوره مصمم شدند که باید از سنگر اسلام و قرآن دفاع نمایند و ترک ایران به صلاح اسلام نیست و تلگراف به اینگونه از طرف امام پاسخ گفته شد: «ما تکلیف الهى خود را انشاءالله ادا خواهیم نمود و به إحْدَى الحُسْنین نایل خواهیم شد، یا کوتاهى دست خائنین از حریم اسلام و قرآن و یا جوار رحمت حق جل و علا. انى لا ارى الموت الاسعاده والحیوة مع الظالمین الابرما». . خلاصه‌اى از تحلیلى از نهضت امام خمینى - ص 44