در سال 1334 آقای فلسفی مسأله بهاییت را عنوان کرد و آقای بروجردی هم نامه‌ نوشتند به آقای فلسفی. ایشان هم نامه را از رادیو خواند. اما بعد، بناگزیر مسأله را رها‌ کرد. امام فرمودند: «من هر روز آقا را (آقای بروجردی) آماده می‌کنم برای تعقیب مسأله و بیرون راندن‌ بهاییان از دستگاه دولت و ادارات، اما فردا که می‌روم می‌بینم آقا دوباره سرد شده‌اند.» این بود که امام چون زعامت را حق آقای بروجردی می‌دانستند، دیگر کار سیاسی‌ به آن معنی انجام نمی‌دادند.