

در اولین سال ورود امام به عراق چند روزی که در کربلا مشرف بودند، من با ایشان که کار داشتم (وضع بیرونی منزلشان در کربلا طوری بود که من نمیتوانستم داخل بروم) گاهی مطالبم را روی کاغذی مینوشتم و میدادم. یک بار که مطلبی را روی کاغذی نوشته و به امام دادم آقا تشریف آوردند که به حرم برویم. در بین راه به من فرمودند: «تو احتیاط نمیکنی» من که ذهنم از این مسایل خالی بود و اصلاً باورم نمیآمد کاری کرده باشم که خطا باشد، عرض کردم: «چه کار کردهام؟» فرمودند: «تو این مطلب را میبایست روی کاغذ باطله مینوشتی». . حجةالاسلام والمسلمین عبدالعلی قرهی – سرگذشتهای ویژه از زندگی امام خمینی – ج 6، ص 151.