یک روز که همه دور هم در اتاق جمع بودیم. على گفت: من مى‌شوم امام، مادر هم سخنرانى کند، آقا هم بشوند مردم. على از من خواست که سخنرانى کنم. من کمى صحبت کردم و بعد به آقا اشاره کردم که شعار بده. آقا هم همان طور که نشسته بودند، شعار دادند. على گفت: نه، نه، باید بلند بشى. مردم که نشسته شعار نمى‌دهند. بعد آقا بلند شدند و شعار دادند. . طباطبایى، فاطمه؛ پابه‌پاى آفتاب؛ ج 1، ص 190.