یک بار خانم امام ناراحتى معده پیدا کرد که قرار شد به بیمارستان منتقل شوند و نمونه‌بردارى شود. امام به من فرمودند لحظه به لحظه وضعیت خانم را تلفنى بپرس و به من اطلاع بده، که نشانگر توجه و اهتمام خاص امام به وضع مزاجى خانم بود. من هم حسب‌الامر ایشان هرچند دقیقه یک بار خبرى مى‌گرفتم و به امام مى‌دادم. همزمان با اینکه خانم را آماده عمل در بیمارستان مى‌کردند، امام به من پنجاه هزار تومان پول دادند و فرمودند که اینها را ببر و در میان مردم مستضعف جنوب شهر تقسیم کن که معلوم شد ایشان براى بهبودى خانم صدقه مى‌خواهند بدهند. بنده هم به فرمایش ایشان عمل کردم و پولها را تقسیم کردم و برگشتم. بعد که خبر موفقیت عمل جراحى خانم و بهبودى ایشان را به امام عرض کردم از لطف و مرحمتى که داشتند بیست هزار تومان دیگر به من مرحمت کردند. گفتم آقا اینها را هم به همانجا ببرم و تقسیم کنم فرمودند: «نه، اینها دیگر مال خودت است». . جعفرى، عیسى؛ مصاحبه مولف.