در همان موقع که آقای بروجردی رحلت کردند، عده‌ای از مجتهدین و مدرسین و فضلایی که پای درس امام بودند، به امام پیشنهاد می‌‌کنند که برای آیت‌الله بروجردی مجلس فاتحه‌ای ترتیب بدهند، اما امام می‌‌گویند: «آقایان می‌‌گیرند و ما هم شرکت می‌‌کنیم» امام در همان موقع «خیال زدایی» کرده بودند و در همان مواقع از این مسندها رسته بودند... امام موقع سوار شدن در تاکسی هیچ وقت روی صندلی پشت اتومبیل نمی‌نشستند بلکه در جلو و کنار راننده قرار می‌‌گرفتند تا هرگونه شبهه‌ای را از بین ببرند. امام حتی اجازه نمی‌دادند کسی در بیرون مسجد از ایشان سوالی بپرسد و اگر کسی اشکالی داشت در همان مسجد می‌‌باید سوال می‌‌کرد. امام خودشان در کتاب «جهاد اکبر» می‌‌گویند: «انسان تا مادامی که مشهور نشده و یا عمامه‌اش بزرگ و یا ریشش بلند نشده است بایستی آدم بشود و اگر در آن موقع نشد بعدها هم نمی‌شود.» . همان.